Training. Vince had gruwelijk veel zin om te laten zien dat hij ook op een andere baan dan SALZ mee kan rijden met de top, en al had hij nog nooit op dit circuit gereden, de wave-sektie en de grote opstap bleken geen probleem voor de Yamaha en de Öhlinsvering. Na enkele ronden langzaam gereden te hebben, werd het tempo opgeschroefd en zagen wij langs de kant dat de Hartog-Buitenhuis-coureur er goed zin in had.

Eerste manche. Bij het vallen van het hek zat de Yamahapiloot er meteen goed bij en als derde draaide Vince door de eerste bocht. Twee bochten later schoof Vince al op naar de tweede plaats achter Verhorenvoort, die met een hoog tempo het gat met z’n achtervolgers zo groot mogelijk probeerde te krijgen. Vince haakte echter keurig aan en achter hem liep Robins ook in op de beide kopmannen. Robins had bij winst en een slecht resultaat van leider in de tussenstand Kaal, nog zicht op de titel en ging voor de mancheoverwinning. Vince had echter zo zijn eigen plan en nadat hij Verhorenvoort had gepasseerd liep hij zienderogen weg bij deze en Erwin Robins. Het had net weer geregend en ook door de zijspannen, die net voor hun gereden hadden, was de baan behoorlijk verrot gereden. Vince liep alleen maar verder weg en met een halve minuut voorsprong won hij de eerste manche, voor Robins en Verhorenvoort, Kaal werd zevende en Joey Reynders was met z’n 8e plaats de laatste man die niet een ronde achterstand aan de broek kreeg.

Tweede manche. Weer een superreaktie van Vince die als tweede, achter de KTM van vd Elzen als tweede door de eerste bocht ging. Nu zat Robins vlak achter Vince maar bij de eerste doorkomst waren de rollen omgedraaid en moest Vince bij Robins in de achtervolging. Robins probeerde’, evenals Verhorenvoort in de eerste manche, met een moordend tempo Vince van zich af te schudden, maar als een Terriër bleef deze aan het achterspatbord van de Honda. Robins had na enkele ronden de bril al afgegooid, Vince ging hem voorbij en kreeg meteen Verhorenvoort mee, deze wist hier goed de weg en had enkele weken geleden de IMBA-EK wedstrijd op dit circuit nog gewonnen. Maar Vince ging nu zelf met een hoog tempo rond en terwijl het gat naar zijn achtervolgers weer naar de halve minuut opliep was Robins weer naar de tweede plaats opgeklommen. Kaal ging over de kop op het wasbord en even leek het of Robins toch nog Kampioen zou worden maar met maar enkele plaatsen verlies hervatte Kaal de wedstrijd weer en werd op een zevende plaatsafgevlagd, genoeg voor de titel. Dit gebeurde wel op bijna een ronde achter Vince, die won voor Robins en Verhorenvoort, in dezelfde volgorde zouden deze drie het podium beklimmen voor de daguitslag.

Zo had het seizoen dat weer met een (in eerste instantie onondekte)blessure begon, (enkelbreuk), toch nog een mooi einde met twee dubbele mancheoverwinningen.

Eerste manche
Bij de start brak de Yamaha uit en als 25e ging Vince door de eerste chicane, de hele manche door moest hij vechten om elke meter maar langzaam knokte hij zich naar voren. Zo sloop hij de top 20 binnen en nog was de koek niet op want in de laatste ronde was hij nog volop in de strijd om de 16e plaats. Helaas had hij teveel gegeven en kwam hij, met nog een paar bochten te gaan, ten val. De Yamaha was weer zwaar gehavend, en met een lekke radiator, scheve vork en krom stuur hobbelde hij, als 23e over de finish. Jammer, net geen punten, en veel schade aan de motor. Robbie, Ben en Eddie hadden alle tijd tussen de manches door hard nodig om de YZF weer uit de kreukels te halen.

Tweede manche
Deze keer een betere start, en Vince zat zo rond de 15e plaats.  Het ging nu echt goed en Vince had het naar z’n zin op de loodzware baan terwijl hij duels uitvocht met v Vijfeiken en Schröter en vooralsnog als winnaar uit de bus kwam. Halverwege de manche was Vince zelfs opgeklommen naar de 12e plaats en de rondetijden bleven aardig goed. De top tien leek in zicht maar 5 ronden voor de finish zakte de rondentijden in en inplaats van z’n opmars door te zetten, kreeg hij z’n achtervolgers weer in z’n nek. Swanenberg kwam voorbij, dan Reijnders en ook nog Wouts, Vince had de pijp helemaal leeg. Toch nog op een goede 15e plaats kwam hij over de eindstreep, hiermee toch 6 ONK-punten scorend.

Eerste manche
De door Buitenhuis goed geprepareerde Yamaha schoot uit het starthek weg en als vierde draaide Vince door de eerste bochten. Eerst bleef hij kort achter de kopmannen maar toen de andere kanonen zich naar voren begonnen te vechten en het dringen leek te gaan worden, zette Vince de gaskraan nog maar eens verder open. Het gat naar snelstarter Joey Reynders werd steeds groter en de overwinning kwam eigenlijk niet meer in gevaar. Vince won met 35 seconden voorsprong op Joey reynders, dan volgden Kaal,Spierings en trainingsmaatje Corne Rosendaal.

Tweede manche
Ben Goezinnen van Hartog transport had de Yamaha er weer keurig bijgezet, en zijn dochters Demi en Romy hadden de laarzen, kleren en brillen netjes voor onze coureur schoongemaakt of klaargelegd. Herman Buitenhuis liep de spaken nog eens na en werkte de stoute voornummerplaat bij. Ondertussen had Ed’s zusje Evelien een heerlijke Chinese bamischotel met kippepootjes in de pauze klaargezet. Dank jullie allemaal voor de goede zorgen. Ik merkte dat alle goedbedoelde aanmoedigingen bij Vince toch voor de nodige spanning zorgden, en als een stuiterbal ging hij naar het hek voor de tweede manche. Een superreactie en een wegstuivende Yamaha bij de start van de tweede manche, met Vince op een tweede plaats achter Joey Reynders. Maar Vince had deze keer meteen orde op zaken gesteld en kwam als eerste door met al een aardig gat naar de tweede man. Robins bonkte z’n Honda voorbij Reynders en Kaa,l en begon liggend op een tweede plaats, een poging om Vince bij te halen. Deze had ondertussen een voorsprong van ruim 20 seconden maar nadat hij de Yamaha een keer had doodgeremd was het gat plots nog maar 5 seconden. Ed gaf door dat er tempo gemaakt moest worden en Vince reageerde met snelle doorkomsten waardoor Robins inzag dat z’n inlooppogingen geen resultaat hadden. Vince won ook de tweede manche met Robins tweede op 26 seconden en Kaal als derde op bijna een minuut. Op vijf man na had Vince zelfs iedereen gelapt.

Totaal was Vince dan eerste vandaag met Joey Reynders op twee en Kaal op drie. Eindelijk dan die eerste overwinning, we hebben er lang op moeten wachten. Het weer was goed, de baan was goed en de Hartog-Buitenhuis-Yamaha liep super, zulke wedstrijdjes daar lusten we wel pap van!

Tijdtraining zaterdag Utrecht
De baan was erg glad omdat er een zachte blubberlaag over de harde ondergrond lag. Toen het ook nog begon te regenen werd het nog gladder, maar Vince zette de snelste tijd en mocht van pole vertrekken.

Eerste manche
Rond de derde plek begon Vince aan de wedstrijd maar al snel wist hij de koppositie over te nemen en breidde deze alleen maar uit. Voor z’n gevoel ging hij toch niet lekker rond en na nog een schuivertje besloot hij de manche rustig uit te rijden. De tweede man kwam nog wel dichterbij maar Vince’ voorsprong aan de finish was toch aanzienlijk. Bij de bus aangekomen bleek dat de nieuwe ketting/tandwielset ramstrak stond en dat de motor daarom zeer moeilijk trok.

Tweede manche
Met een iets lossere ketting als 8e door de eerste bocht. Door snel en aggressief te passeren wist hij al snel de kop over te nemen. Deze keer werd de voorsprong veel groter aan de finish, en met een dubbele mancheoverwinning werd de dag afgesloten.

Tijdtraining zondag SALZ
Was het zaterdag een modderrace, tegen alle weersberichten in lag de baan in Leusden er perfect in (Hulde voor de mannen van het baanonderhoud) Aan het eind van de training klokte Vince de snelste tijd en gezien het tijdsverschil (bijna twee seconden) leek het een makkelijke race te worden.

Eerste manche
Blom pakte de kopstart en sloeg in de eerste bochten al meteen een gat naar Vince, en dat was maar goed ook want Vince kon nog net op tijd reageren toen Blom over de kop ging. Vince nam de leiding over en kon onbedreigd (bijna 40 sec voorsprong) de zege en het Utrechts Kampioenschap pakken.

Tweede manche
De buit was binnen maar het was natuurlijk de bedoeling om ook de laatste manche winnend af te sluiten. De start was goed en Vince lag op kop toen hij even van de sokken ging. Blom en Rosendaal gingen voorbij en Vince moest aan de bak. Rosendaal werd vlot gepasseerd maar Blom wilde niet echt meewerken. Samen maakten ze er een spannende strijd van en het was lang geleden dat Vince het zo moeilijk gemaakt werd op z’n thuisbaan. Steeds weer reed hij het gaatje dicht maar steeds weer sloeg Blommetje z’n aanval af . In de laatste ronde deed Vince nog een alles of niets poging maar ook hier had Stijn op gerekend, en als winnaar reed hij over de finish. De uitslag van de manche was niet meer van invloed op de einduitslag, Vince met de Hartog/Buitenhuis Yamaha is Utrechts Kampioen.

De training. Altijd te kort bij de MON, Vince had het helemaal niet naar z’n zin en kon z’n draai niet vinden. Met de zijspannen erbij en het ontbreken van een shovel was de verwachting dat de baan loodzwaar zou worden, maar daar hoopte Vince ook op.

Eerste manche. Als derde draaide de Yamaha om de eerste bocht en bij de eerste doorkomst had Vince zich mooi gehandhaafd op die plaats. Robins en Reijnders gingen met elkaar in de slag voor de overwinning, terwijl Vince teveel achter Kaal bleef zitten. Vince pikte aan bij Doornwaard en hij ging er een paar keer langs, helaas moest hij door een achterblijver naar een ander spoor en hierdoor kwam hij ten val. De Yamaha is een makkelijke starter en eenmaal onder de motor vandaan ging Vince achter vierde man Spierings aan. Aan de finish had Robins Reijnders nog te pakken, Doornwaard werd drie en Spierings kon net vierde worden voor Vince.

Tweede manche. De start was veel minder en tot overmaat van ramp kwam Vince samen met vd Wetering ten val. Grappig was dat de Yamaha, in de versnelling, sneller was aangetrapt dan de KTM met de elektrische starter. Dus als een na laatste in de achtervolging, en dat ging met donders geweld. Op de vijfde plaats aangekomen ging het nog even mis en verloor Vince nog twee plaatsen maar hij zette nog even de schouders eronder en herroverde de vijfde plaats weer. Op de finish zat hij zelfs weer niet ver meer achter vierde man Kaal!

In de daguitslag won Rieijnders voor Robins en Doornwaard , Kaal werd vier en Vince vijf. In de totaalstand klimt Vince naar de zevende plaats (zes manches geen uitslag)

Eerste manche
De baan was nu echt zwaar geworden en de plotselinge plensbuien maakte de boel er niet makkelijker op. De start was ronduit slecht en ver buiten de punten ging Vince door de eerste bochten. Achterin telde ik hem op een plekje of 15 toen Vince achter een Belg zat en met hem een paar ronden de strijd aan ging. Vince zat er een paar keer naast maar reed rare lijnen en raakte helemaal uit z’n ritme waardoor hij de koppeling niet spaarde. Op deze loodzware piste wordt zoiets afgestraft en met een uitgefikte koppeling moest Vince de wedstrijd verlaten.

Tweede manche
Nu was de baan helemaal zwaar en de 85cc klasse werd zelfs maar afgelast. Eddy, Ben en Peter hadden de Yamaha weer super voor elkaar gekregen en met een vers koppelingsplatenpakket stond Vince klaar achter het starthek. Als een kogel vertrok de 450 na het vallen van het hek en op een plekje of 8 begon Vince de eerste ronde. Helaas kwam hij door de diepe sleuven tegen de bulten al in de eerste ronde ten val en verloor dik twee minuten. Ver achter de laatste man knokte hij zich naar voren en liet zich hierbij meetrekken door de kopmannen die hem al op een eerste ronde lap zetten. Na een tijdje kwam hij bij de eerste achterblijvers aan en begon plaatsen goed te maken, hoe verder hij naar voren kwam, hoe moeilijker het werd om in te halen, maar Vince bleef knokken. Weer kwam hij ten val, en weer moest hij in de achtervolging. Aan het eind van de slijtageslag mocht hij dan met een 15e plaats 6 ONKpunten,  z’n eerste  dit jaar, mee naar Hoevelaken nemen, zijn loon voor een dag afzien.

Veel dank aan Peter en Herman Buitenhuis die met hun drukke winkel de YZ450F tot in de kleine uurtjes, met veel zorg hebben geprepareerd en die geen klap verkeerd gaf. Wim Kroon die altijd klaar stond met raad en daad aan de vering. Natuurlijk Ed en Ben die zich de hele dag met kletsnatte kleren in het zweet hebben gewerkt om de Yamaha weer toonbaar aan het starthek te krijgen. En superfan Pa v Gulik, bijna 80 jaar en niet bij de baan weg te slaan als Vince moet rijden, jongens bedankt allemaal.

Eerste manche. Vince pakt de kopstart maar in de eerste ronde gaat het al fout met Bastiaan Klee die eraf gaat en wordt overreden. Rode vlag, Bas naar t ziekenhuis (gelukkig niets ernstigs maar zit wel bont en blauw thuis) en een herstart. Nu is Vince slechter weg, Raymond Smit en Andries Dijns zitten er voor en hadden snode plannen. Dan begint het te regenen en Vince moet in de tropische moesson z’n bril afdoen. Na twee ronden zakt Smit iets in en nog twee ronden later moet Dijns ook capituleren voor het strakke tempo van Vince.

Tweede manche. Weer kopstart voor die dekselse Smit, maar ook nu is na twee ronden de gang er weer uit bij hem. Vince wint ook deze manche en de wedstrijd, deze keer reed hij zo rustig mogelijk om zich te sparen voor de MON NK van zondag.

MON NK Boekel.

Eerste mancheDe Buitenhuis Yamaha was weer perfekt geprepareerd door Herman en zelf had ik de nieuwe banden om de verse Haan wieltjes gelegd. ‘s Avonds nog de bandenspanning gecontroleerd en ook na de training nog een keer de bandenspanning gecheckt, alles OK.  Staan we in de fuik voor de eerste manche, en net voordat Vince naar het hek moet zien we dat de achterband leeg staat. PANIEK! Snel naar de bus en met Vince’ trainingsmaatje Niels van Hal een ander wiel gezet, zat wel een MT32 op, maar ja, we hadden niets anders meer. Net op tijd weer in de fuik en de start was niet eens zo heel slecht, zo rond de tiende plaats. De MT32 deed het niet eens zo heel slecht maar een verkeerd achtertandwiel ( te klein, waardoor veel met de koppeling gewerkt moest worden) maakte dat Vince niet lekker over de grote gaten kwam. Toch wist hij zich nog naar een derde plaats te rijden achter Stuwey Reijnders en Erwin Robins maar voor Verhorenvoort en Kaal.

Tweede manche. Nu met een schoep en twee tanden meer op het achtertandwiel. De start was beter maar het hoge tempo in de eerste ronden kon Vince nog niet volgen door z’n wekenlange onderbreking vanwege z’n blessure, en Reijnders en Robins vlogen er alweer vandoor. Na een hevige strijd kwam Vince tot aan het achterspatbord van Jimmy Kaal die op de derde plaats lag. Maar Jimmy onderkende het gevaar en versnelde, bij Vince kwam de lunch iets naar boven en met nog twee ronden te gaan nam hij genoegen met z’n vierde plaats. Reijnders, Robins en Riechers waren dan de drie podiumbeklimmers aan het einde van een lange dag. Vince klom hierdoor weer naar een tiende plaats in de tussenstand (met 6 manches uitgevallen of niet gereden).

Tijdens de ONK in Halle in maart dit jaar bleef Vince met z’n voet in een wal steken en verliet met veel pijn de wedstrijd. Doktoren in Holland verspilden kostbare tijd en na drie wedstrijden met veel pijn gereden te hebben zijn we maar weer eens naar Belgie gegaan, daar werd Vince op een middag onderzocht (CT-scan), kreeg de uitslag(toch een gebroken enkel) en werd hij daarna ervoor door een therapeut behandeld (opblaasbare spalk). Na drie weken bleek de breuk nog niet genezen en de MON in Geldermalsen moest worden overgeslagen. Nog twee weken later (afgelopen maandag) werd Vince weer onderzocht in Belgie en “het Bot” mocht af. De conditietraining was dagelijks bijgehouden onder toezicht van trainer Ed, maar de motor stond onder een dikke laag stof bij Buitenhuis in de shop. Maandag gezond verklaart, dinsdag voorzichtig met hardlopen begonnen en woensdag maar een wedstrijdje op Utrecht gereden, conclusie: conditie genoeg maar geen greintje wedstrijdritme meer. Donderdagavond weer conditietrainen, vrijdag rust en zaterdag maar weer een wedstrijdje (op SALZ) gereden. Alles leek onder controle voor de zwaar bezette MON wedstrijd op Utrecht.

De training ging goed en Vince had het weer helemaal naar z’n zin op de Yamaha. De baan was hard en het beetje regen wat er viel kwam de baan alleen maar ten goede. Wel kwamen er vreselijke ketsers en remknippen in de keiharde baan en ook voor de harde wind moest je goed uitkijken. De overvolle klasse Inters Open was naast de vaste MONtop uitgebreidt met KNMVtoppers Mike Kras en Stuwey Reynders.

Eerste manche. De start is altijd belangrijk maar op Utrecht helemaal, en die wist Vince heel mooi te verknoeien. Net binnen de top twintig ging hij door de eerste bocht maar als dertiende kwam hij de eerste keer al door over de transponderlus. De kop van het veld was al ver weg toen hij de top tien binnendrong maar hij bleef aggressief doorrijden. Kras lag ver voor, dan Kaal, Verhorenvoort, v d Wetering, Robbins en Stuwey Reynders. Vince reed zich er naartoe, eerst voorbij aan Robins, dan een kort maar hevig gevecht met vd Wetering die zich niet makkelijk gewonnen gaf en nog een keer terugpasseerde. Ondertussen had Vince het achterwiel van Verhorenvoort gevonden en was Reynders met Kaal in de slag om plaats twee. Kras eindigde als eerste, Reynders werd twee en Vince kon in een sinderende eindfase wel Verhorenvoort voorbij, maar kwam een motorlengte tekort op Jimmy Kaal. Toch na zo’n zware blessure met bijbehorende revalidatietijd een zeer goed resultaat waar we allemaal zeer blij mee waren!

Tweede manche. Deze keer was de start een stuk beter, en op een plekje of zes draaide Vince door de eerste bocht. Het was een gedrang van jewelste en Vince reed sterk, maar halverwege de eerste ronde, liggend op een vijfde plaats, schoot de rijder voor/naast hem tegen zijn voorwiel waardoor beide rijders op volle snelheid ten val kwamen. In eerste instantie bleef Vince even versuft liggen maar gelukkig stond hij daarna langzaam weer op. De Yamaha was het slechts uit de crash op volle snelheid gekomen en helaas moest Vince de strijd dan ook staken. Jammer, met zijn goede start en het zeer goede resultaat uit de eerste manche waren de verwachtingen hoog gespannen. De enkel was niet geraakt en met een beetje rust voor de rijder en een hoop reparatiewerk aan de Yamaha, staat Vince volgende week gewoon weer aan de start.

De training. Ja dat is weer een echte MON-baan, je zag de baan gewoon zwaarder worden er dat zou in een pittig baantje resulteren de tweede manche. De Yamaha gaf weer geen klap verkeerd, en ook de vering was goed naar het zin. Het was jammer dat er maar zo kort getraind kon worden maar na een zwaar ongeluk in een voorgaande klasse moest er tijd worden ingehaald. Voor de eerste manche nog even remolie ververst want daar was na vorige week toch wel het beste vanaf en de achterrem begon wat te faden, dus maar het zekere voor het onzekere genomen.

Eerste manche. De KNMVcoureurs Heikki vd Berg en Remco Doornwaart waren aan de lijst van snelle mannen toegevoegd, en met een dikke veertig man werd er de eerste bocht ingedoken. Vd Berg had de kopstart maar Vince zat er goed bij en lag rond de zesde plaats. Langzaam sloot Vince aan bij de kopgroep, vd Berg viel weg en v Uden nam over, dan Kaal en Verhorenvoort. Vince pakte Verhorenvoort en v Uden maakte een foutje op de langzaam steeds zwaarder wordende baan. Kaal op kop, Vince twee, en Robins sloot aan als derde. Het trio legde elkaar een moordend tempo op maar bleven binnen de seconde bij elkaar. Robins had duidelijk last van de verdedigend rijdende Vince en kon er niet voorbij komen, Kaal had al vroeg in de manche dikke onderarmen en Vince had dit door en wilde zich klaarmaken voor een inhaalpoging in de laatste twee ronden. Daar de koppelinghandle veel vrije slag had gekregen wilde Vince deze stellen onder het rijden, helaas draaide hij hierbij iets te enthousiast aan de stelschroef en nog geen halve ronde later stond de Yamaha aan de kant met een uitgefikte koppeling.

Tweede manche. Oprijden naar resultaat van de eerste manche, niet aan het hek eigenlijk maar met een beetje duwen en trekken toch nog een laatste poortje gescoord. Het was duidelijk dat alles gegokt moest worden op een goede start en Vince had uren gestudeerd op de startprocedure en de tijd die de starter nam om het hek te doen vallen. Helaas reden we vandaag in Mill en Vince’ Vrouwe Fortuna had vandaag duidelijk een ATV-tje genomen. Ik heb wel eens iemand het hek in zien rijden, maar zo hard was ook nieuw voor mij, de Yamaha zat ramvast en gelukkig kwam Raymond Wassenaar helpen de YZF uit het hek te peuteren anders had hij er nou nog gestaan. Lekkere collega coureurs, niemand had gewacht en Vince moest een inhaalrace rijden. De achterstand kwam het nette rijden niet ten goede maar het zag er wel spectaculair uit als Vince de langzamere rijders voorbij ging. Na nog twee (om)valpartijtjes op de ondertussen loodzware baan sleepte Vince toch nog een elfde plaats eruit, niet waar op gehoopt werd vooraf, maar hey, dit was Mill, hier bestaat het niet dat Vince mazzel heeft.

Het resultaat mag dan teleurstellend zijn geweest vandaag, het rijden was dat zeker niet. Voor mij heeft Vince laten zien dat hij met de top meekan, gelukkig worden niet alle wedstrijden op Mill gereden…

Eerste manche. De reaktie aan het hek was goed maar het doordrukken daarna niet en de eerste twee ronden waren ook niet aggressief genoeg dus werden er veel plaatsen verloren waardoor Vince op een plekje of acht terecht kwam. Langzamerhand begon er wat meer snelheid in Vince’ rijden te komen maar de kopmannen waren al te ver weg. Van Uden won voor Robins, Kaal Verhorenvoort en Spierings, Vince werd zesde.

Tweede manche. Alle voorspellingen en plannen voor een kopstart vooraf waren onnodig gebleken, na enkele beuken en aanrijdingen in de eerste bocht,kwam Vince als 24e bij mij langs, menigeen had opgegeven , maar zo is Vince niet. Ook nu was de kopgroep ver weg met dezelfde vijf kannonen, maar daarachter lag een groepje met Cox, Langenberg , Reijnders en van Remmerden die, als de tijd hetzou  toelaten, te pakken zou moeten zijn. Vince reed slordig en verloor hierdoor veel tijd, maar na enkele ronde hervond hij zijn ritme. Van Remmerden was iets teruggevallen en werd het eerst gepasseerd. Ook Langenberg en Cox werden voorbij gegaan maar Reijnders had het gevaar onderkent en had een tweede adem gevonden. Toch wist Vince met verre sprongen het achterwiel van de Kawa te vinden en in de laatste ronde in de chicane voor de finish pakte hij met een blockpass nog een plaatsje winst. Van Uden was toen al even van de sokken geweest en zo kwam Vince als vijfde over de finish, pfff wat een inhaalrace. Totaal was Vince dan zesde van de dag.