De training. Altijd te kort bij de MON, Vince had het helemaal niet naar z’n zin en kon z’n draai niet vinden. Met de zijspannen erbij en het ontbreken van een shovel was de verwachting dat de baan loodzwaar zou worden, maar daar hoopte Vince ook op.

Eerste manche. Als derde draaide de Yamaha om de eerste bocht en bij de eerste doorkomst had Vince zich mooi gehandhaafd op die plaats. Robins en Reijnders gingen met elkaar in de slag voor de overwinning, terwijl Vince teveel achter Kaal bleef zitten. Vince pikte aan bij Doornwaard en hij ging er een paar keer langs, helaas moest hij door een achterblijver naar een ander spoor en hierdoor kwam hij ten val. De Yamaha is een makkelijke starter en eenmaal onder de motor vandaan ging Vince achter vierde man Spierings aan. Aan de finish had Robins Reijnders nog te pakken, Doornwaard werd drie en Spierings kon net vierde worden voor Vince.

Tweede manche. De start was veel minder en tot overmaat van ramp kwam Vince samen met vd Wetering ten val. Grappig was dat de Yamaha, in de versnelling, sneller was aangetrapt dan de KTM met de elektrische starter. Dus als een na laatste in de achtervolging, en dat ging met donders geweld. Op de vijfde plaats aangekomen ging het nog even mis en verloor Vince nog twee plaatsen maar hij zette nog even de schouders eronder en herroverde de vijfde plaats weer. Op de finish zat hij zelfs weer niet ver meer achter vierde man Kaal!

In de daguitslag won Rieijnders voor Robins en Doornwaard , Kaal werd vier en Vince vijf. In de totaalstand klimt Vince naar de zevende plaats (zes manches geen uitslag)

Eerste manche
De baan was nu echt zwaar geworden en de plotselinge plensbuien maakte de boel er niet makkelijker op. De start was ronduit slecht en ver buiten de punten ging Vince door de eerste bochten. Achterin telde ik hem op een plekje of 15 toen Vince achter een Belg zat en met hem een paar ronden de strijd aan ging. Vince zat er een paar keer naast maar reed rare lijnen en raakte helemaal uit z’n ritme waardoor hij de koppeling niet spaarde. Op deze loodzware piste wordt zoiets afgestraft en met een uitgefikte koppeling moest Vince de wedstrijd verlaten.

Tweede manche
Nu was de baan helemaal zwaar en de 85cc klasse werd zelfs maar afgelast. Eddy, Ben en Peter hadden de Yamaha weer super voor elkaar gekregen en met een vers koppelingsplatenpakket stond Vince klaar achter het starthek. Als een kogel vertrok de 450 na het vallen van het hek en op een plekje of 8 begon Vince de eerste ronde. Helaas kwam hij door de diepe sleuven tegen de bulten al in de eerste ronde ten val en verloor dik twee minuten. Ver achter de laatste man knokte hij zich naar voren en liet zich hierbij meetrekken door de kopmannen die hem al op een eerste ronde lap zetten. Na een tijdje kwam hij bij de eerste achterblijvers aan en begon plaatsen goed te maken, hoe verder hij naar voren kwam, hoe moeilijker het werd om in te halen, maar Vince bleef knokken. Weer kwam hij ten val, en weer moest hij in de achtervolging. Aan het eind van de slijtageslag mocht hij dan met een 15e plaats 6 ONKpunten,  z’n eerste  dit jaar, mee naar Hoevelaken nemen, zijn loon voor een dag afzien.

Veel dank aan Peter en Herman Buitenhuis die met hun drukke winkel de YZ450F tot in de kleine uurtjes, met veel zorg hebben geprepareerd en die geen klap verkeerd gaf. Wim Kroon die altijd klaar stond met raad en daad aan de vering. Natuurlijk Ed en Ben die zich de hele dag met kletsnatte kleren in het zweet hebben gewerkt om de Yamaha weer toonbaar aan het starthek te krijgen. En superfan Pa v Gulik, bijna 80 jaar en niet bij de baan weg te slaan als Vince moet rijden, jongens bedankt allemaal.

Eerste manche. Vince pakt de kopstart maar in de eerste ronde gaat het al fout met Bastiaan Klee die eraf gaat en wordt overreden. Rode vlag, Bas naar t ziekenhuis (gelukkig niets ernstigs maar zit wel bont en blauw thuis) en een herstart. Nu is Vince slechter weg, Raymond Smit en Andries Dijns zitten er voor en hadden snode plannen. Dan begint het te regenen en Vince moet in de tropische moesson z’n bril afdoen. Na twee ronden zakt Smit iets in en nog twee ronden later moet Dijns ook capituleren voor het strakke tempo van Vince.

Tweede manche. Weer kopstart voor die dekselse Smit, maar ook nu is na twee ronden de gang er weer uit bij hem. Vince wint ook deze manche en de wedstrijd, deze keer reed hij zo rustig mogelijk om zich te sparen voor de MON NK van zondag.

MON NK Boekel.

Eerste mancheDe Buitenhuis Yamaha was weer perfekt geprepareerd door Herman en zelf had ik de nieuwe banden om de verse Haan wieltjes gelegd. ’s Avonds nog de bandenspanning gecontroleerd en ook na de training nog een keer de bandenspanning gecheckt, alles OK.  Staan we in de fuik voor de eerste manche, en net voordat Vince naar het hek moet zien we dat de achterband leeg staat. PANIEK! Snel naar de bus en met Vince’ trainingsmaatje Niels van Hal een ander wiel gezet, zat wel een MT32 op, maar ja, we hadden niets anders meer. Net op tijd weer in de fuik en de start was niet eens zo heel slecht, zo rond de tiende plaats. De MT32 deed het niet eens zo heel slecht maar een verkeerd achtertandwiel ( te klein, waardoor veel met de koppeling gewerkt moest worden) maakte dat Vince niet lekker over de grote gaten kwam. Toch wist hij zich nog naar een derde plaats te rijden achter Stuwey Reijnders en Erwin Robins maar voor Verhorenvoort en Kaal.

Tweede manche. Nu met een schoep en twee tanden meer op het achtertandwiel. De start was beter maar het hoge tempo in de eerste ronden kon Vince nog niet volgen door z’n wekenlange onderbreking vanwege z’n blessure, en Reijnders en Robins vlogen er alweer vandoor. Na een hevige strijd kwam Vince tot aan het achterspatbord van Jimmy Kaal die op de derde plaats lag. Maar Jimmy onderkende het gevaar en versnelde, bij Vince kwam de lunch iets naar boven en met nog twee ronden te gaan nam hij genoegen met z’n vierde plaats. Reijnders, Robins en Riechers waren dan de drie podiumbeklimmers aan het einde van een lange dag. Vince klom hierdoor weer naar een tiende plaats in de tussenstand (met 6 manches uitgevallen of niet gereden).

Tijdens de ONK in Halle in maart dit jaar bleef Vince met z’n voet in een wal steken en verliet met veel pijn de wedstrijd. Doktoren in Holland verspilden kostbare tijd en na drie wedstrijden met veel pijn gereden te hebben zijn we maar weer eens naar Belgie gegaan, daar werd Vince op een middag onderzocht (CT-scan), kreeg de uitslag(toch een gebroken enkel) en werd hij daarna ervoor door een therapeut behandeld (opblaasbare spalk). Na drie weken bleek de breuk nog niet genezen en de MON in Geldermalsen moest worden overgeslagen. Nog twee weken later (afgelopen maandag) werd Vince weer onderzocht in Belgie en “het Bot” mocht af. De conditietraining was dagelijks bijgehouden onder toezicht van trainer Ed, maar de motor stond onder een dikke laag stof bij Buitenhuis in de shop. Maandag gezond verklaart, dinsdag voorzichtig met hardlopen begonnen en woensdag maar een wedstrijdje op Utrecht gereden, conclusie: conditie genoeg maar geen greintje wedstrijdritme meer. Donderdagavond weer conditietrainen, vrijdag rust en zaterdag maar weer een wedstrijdje (op SALZ) gereden. Alles leek onder controle voor de zwaar bezette MON wedstrijd op Utrecht.

De training ging goed en Vince had het weer helemaal naar z’n zin op de Yamaha. De baan was hard en het beetje regen wat er viel kwam de baan alleen maar ten goede. Wel kwamen er vreselijke ketsers en remknippen in de keiharde baan en ook voor de harde wind moest je goed uitkijken. De overvolle klasse Inters Open was naast de vaste MONtop uitgebreidt met KNMVtoppers Mike Kras en Stuwey Reynders.

Eerste manche. De start is altijd belangrijk maar op Utrecht helemaal, en die wist Vince heel mooi te verknoeien. Net binnen de top twintig ging hij door de eerste bocht maar als dertiende kwam hij de eerste keer al door over de transponderlus. De kop van het veld was al ver weg toen hij de top tien binnendrong maar hij bleef aggressief doorrijden. Kras lag ver voor, dan Kaal, Verhorenvoort, v d Wetering, Robbins en Stuwey Reynders. Vince reed zich er naartoe, eerst voorbij aan Robins, dan een kort maar hevig gevecht met vd Wetering die zich niet makkelijk gewonnen gaf en nog een keer terugpasseerde. Ondertussen had Vince het achterwiel van Verhorenvoort gevonden en was Reynders met Kaal in de slag om plaats twee. Kras eindigde als eerste, Reynders werd twee en Vince kon in een sinderende eindfase wel Verhorenvoort voorbij, maar kwam een motorlengte tekort op Jimmy Kaal. Toch na zo’n zware blessure met bijbehorende revalidatietijd een zeer goed resultaat waar we allemaal zeer blij mee waren!

Tweede manche. Deze keer was de start een stuk beter, en op een plekje of zes draaide Vince door de eerste bocht. Het was een gedrang van jewelste en Vince reed sterk, maar halverwege de eerste ronde, liggend op een vijfde plaats, schoot de rijder voor/naast hem tegen zijn voorwiel waardoor beide rijders op volle snelheid ten val kwamen. In eerste instantie bleef Vince even versuft liggen maar gelukkig stond hij daarna langzaam weer op. De Yamaha was het slechts uit de crash op volle snelheid gekomen en helaas moest Vince de strijd dan ook staken. Jammer, met zijn goede start en het zeer goede resultaat uit de eerste manche waren de verwachtingen hoog gespannen. De enkel was niet geraakt en met een beetje rust voor de rijder en een hoop reparatiewerk aan de Yamaha, staat Vince volgende week gewoon weer aan de start.

De training. Ja dat is weer een echte MON-baan, je zag de baan gewoon zwaarder worden er dat zou in een pittig baantje resulteren de tweede manche. De Yamaha gaf weer geen klap verkeerd, en ook de vering was goed naar het zin. Het was jammer dat er maar zo kort getraind kon worden maar na een zwaar ongeluk in een voorgaande klasse moest er tijd worden ingehaald. Voor de eerste manche nog even remolie ververst want daar was na vorige week toch wel het beste vanaf en de achterrem begon wat te faden, dus maar het zekere voor het onzekere genomen.

Eerste manche. De KNMVcoureurs Heikki vd Berg en Remco Doornwaart waren aan de lijst van snelle mannen toegevoegd, en met een dikke veertig man werd er de eerste bocht ingedoken. Vd Berg had de kopstart maar Vince zat er goed bij en lag rond de zesde plaats. Langzaam sloot Vince aan bij de kopgroep, vd Berg viel weg en v Uden nam over, dan Kaal en Verhorenvoort. Vince pakte Verhorenvoort en v Uden maakte een foutje op de langzaam steeds zwaarder wordende baan. Kaal op kop, Vince twee, en Robins sloot aan als derde. Het trio legde elkaar een moordend tempo op maar bleven binnen de seconde bij elkaar. Robins had duidelijk last van de verdedigend rijdende Vince en kon er niet voorbij komen, Kaal had al vroeg in de manche dikke onderarmen en Vince had dit door en wilde zich klaarmaken voor een inhaalpoging in de laatste twee ronden. Daar de koppelinghandle veel vrije slag had gekregen wilde Vince deze stellen onder het rijden, helaas draaide hij hierbij iets te enthousiast aan de stelschroef en nog geen halve ronde later stond de Yamaha aan de kant met een uitgefikte koppeling.

Tweede manche. Oprijden naar resultaat van de eerste manche, niet aan het hek eigenlijk maar met een beetje duwen en trekken toch nog een laatste poortje gescoord. Het was duidelijk dat alles gegokt moest worden op een goede start en Vince had uren gestudeerd op de startprocedure en de tijd die de starter nam om het hek te doen vallen. Helaas reden we vandaag in Mill en Vince’ Vrouwe Fortuna had vandaag duidelijk een ATV-tje genomen. Ik heb wel eens iemand het hek in zien rijden, maar zo hard was ook nieuw voor mij, de Yamaha zat ramvast en gelukkig kwam Raymond Wassenaar helpen de YZF uit het hek te peuteren anders had hij er nou nog gestaan. Lekkere collega coureurs, niemand had gewacht en Vince moest een inhaalrace rijden. De achterstand kwam het nette rijden niet ten goede maar het zag er wel spectaculair uit als Vince de langzamere rijders voorbij ging. Na nog twee (om)valpartijtjes op de ondertussen loodzware baan sleepte Vince toch nog een elfde plaats eruit, niet waar op gehoopt werd vooraf, maar hey, dit was Mill, hier bestaat het niet dat Vince mazzel heeft.

Het resultaat mag dan teleurstellend zijn geweest vandaag, het rijden was dat zeker niet. Voor mij heeft Vince laten zien dat hij met de top meekan, gelukkig worden niet alle wedstrijden op Mill gereden…

Eerste manche. De reaktie aan het hek was goed maar het doordrukken daarna niet en de eerste twee ronden waren ook niet aggressief genoeg dus werden er veel plaatsen verloren waardoor Vince op een plekje of acht terecht kwam. Langzamerhand begon er wat meer snelheid in Vince’ rijden te komen maar de kopmannen waren al te ver weg. Van Uden won voor Robins, Kaal Verhorenvoort en Spierings, Vince werd zesde.

Tweede manche. Alle voorspellingen en plannen voor een kopstart vooraf waren onnodig gebleken, na enkele beuken en aanrijdingen in de eerste bocht,kwam Vince als 24e bij mij langs, menigeen had opgegeven , maar zo is Vince niet. Ook nu was de kopgroep ver weg met dezelfde vijf kannonen, maar daarachter lag een groepje met Cox, Langenberg , Reijnders en van Remmerden die, als de tijd hetzou  toelaten, te pakken zou moeten zijn. Vince reed slordig en verloor hierdoor veel tijd, maar na enkele ronde hervond hij zijn ritme. Van Remmerden was iets teruggevallen en werd het eerst gepasseerd. Ook Langenberg en Cox werden voorbij gegaan maar Reijnders had het gevaar onderkent en had een tweede adem gevonden. Toch wist Vince met verre sprongen het achterwiel van de Kawa te vinden en in de laatste ronde in de chicane voor de finish pakte hij met een blockpass nog een plaatsje winst. Van Uden was toen al even van de sokken geweest en zo kwam Vince als vijfde over de finish, pfff wat een inhaalrace. Totaal was Vince dan zesde van de dag.

Vanmorgen dan met Eddy, Maud en Vince in de trouwe Sprinter naar Horst waar de tweede MON-NK verreden zou worden. Fysio Taco had de enkel en het onderbeen van Vince stevig ingetapet en hopenlijk zou dit genoeg moeten zijn. Herman Buitenhuis had de YZ450F Yamaha er weer superscherp bijgezet, met name de steppen, maar dit was broodnodig want Vince was meteen uitgereden als z’n voet van het stepje zou schieten.

In de training werd er rustig aan gedaan door de gekwetste piloot en werd de voor Vince onbekende baan verkend. De enkel hield zich aardig maar doordat Vince hem wilde ontzien, vooral in linkerbochten, verloor hij toch veel tijd op kanonnen als Robins, Kaal, v Uden, Verhorevoort, Spierings, vd Wetering en Reijnders.

Vince had de eerste NK door z’n blessure niet gereden en moest als laatste oprijden voor de eerste manche. Raar genoeg ging iedereen aan de binnenkant staan en terwijl de tweede rij zich al begon te vullen, waren er nog enkele hekjes over aan de buitenkant. Weliswaar aan de ongunstige kant maar toch aan het hek en met grenzeloos vertrouwen in de super startende Yamaha schoot VOOR het vallen van het hek Vince weg, KOPSTART! Bij de MON wordt er niet geschoven tussen de manches en Vince dook als eerste de dikke kuilen van Horst in. Bij eerste doorkomst lag hij al tweede en het was een dringen van jewelste maar terwijl de kopmannen weliepen, bleef Vince met een man of vijf strijden om de vierde plaats. Robins lag een straatlengte voor, dan v Uden en Kaal en dan Vince, Verhorenvoort, Cox, Spierings, vd Wetering en Toon Verhoeven. Spierings crashte spectaculair en Vince en Verhorenvoort vochten de strijd verder met z’n tweeën uit. Robins won, v Uden werd twee, Kaal drie, Vince vier. De enkel deed toch weer erg pijn maar de kopstart en de adrenaline die werd aangemaakt tijdens de strijd hadden hem erdoor gesleurd.

De tweede manche werd opgereden naar resultaat van de eerste manche, en ook van deze plek pakte Vince weer kopstart!  Robins had weer grote haast en ook Kaal kwam gauw voorbij aan Vince, evenals Verhorenvoort. Toch reden ze niet echt weg bij Vince en halverwege de manche pakte hij Verhorenvoort weer terug en reed naar Kaal toe. De gaten in de baan waren net zo groot als in de eerste manche maar de sporen waren vloeiender waardoor Vince vaker de voetjes op de steppen kon houden en minder tijd verloor. Even zag het er naar uit dat hij Kaal voorbij ging maar meteen daarna schoot zijn voet van het stepje en raakte hij hard de grond, zijn schreeuw kwam boven het motorlawaai uit. Gelukkig was de tijd bijna om en op een toch mooie derde plaats kwam Vince over de finish, achter Robins en Kaal, terwijl Verhorenvoort vierde werd. Totaal werd Robins een, Kaal twee, Vince drie, vUden vier en Verhorenvoort vijf. De enkel had het met veel kunst en vliegwerk gehouden, met dank aan Taco en Niels! Morgen maar weer eens een belletje naar Belgie plegen……

Bij de start van de eerste manche drukte Vince goed door en net buiten de top 20 begon hij aan de wedstrijd. Langzaam maar zeker reed hij zich de top 20 binnen en de eerste ONK punten (alleen de eerste 20 rijders krijgen punten) leken eraan te komen. Helaas raakte in een gevecht met de rus Bobrishev beide rijders elkaar in de lucht, en Vince kon maar net op de been blijven. Bij deze botsing was de radiatorkap losgerukt waardoor Vince z’n been niet meer kon uitsteken.  Door de loshangende kap bleef zijn voet toen ook nog eens ergens achter hangen en bezeerde hij zijn enkel. Vince kwam de baan uit en meteen werd de enkel gekoeld.  De tweede manche werd er nog wel gestart maar kon Vince niet op de enkel staan en springen, dus bij eerste doorkomst kwam hij eruit.

De eerste manche was hij goed weg uit het hek maar moest het gas te vroeg dicht doen om niet in de hekken uit te komen. De baan was erg zwaar geworden maar de BuitenhuisYamaha en de Ohlins-vering lieten zich van hun goede kant zien. Vince kon geen goed ritme vinden en meer dan een 22e plaats zat er niet in.

Een super-reaktie in de tweede manche zorgde ervoor dat Vince dik bij de eerste 20 rijders zat bij eerste doorkomst. Helaas ging onze coureur even van de sokken en al startte de Yamaha makkelijk, een plekje of 10 werd er verloren met dit bodemonderzoek. Van de 27e plaats kwam hij weer langzaam naar voren en ook nu werd het een 22e plaats.

Dank aan de familie Buitenhuis en Goezinnen\Hartog voor alle hulp, Wim Kroon die meteen voor ons klaarstond, team-maatjes-papa Huub v Engelen die ook driftig mee borstelde en Ed en Pa (superfan) v Gulik Begeleiding en support.

Vince ONK Mill

Eerste manche
De baan was knalhard bevroren en voor de training werd voor een noppenband gekozen. Vandaag had Vince meer geluk met nummertjes trekken, nummer 5 kwam uit de hoge hoed ( al moet je geluk soms afdwingen). Goed weg bij de start, maar de vraag voor ons was of hij het vol zou kunnen houden. Al snel nam Vince de koppositie over en sloeg een gaatje naar tweede man Rob van Uden. In de deels nog bevroren baan waren mede door de quads en zijspannen verraderlijke sporen gekomen en in een van deze ging Vince onderuit. Van een zevende plaats begon hij toch weer met volle moed aan z’n inhaalrace. Op de finishlijn zat hij dan weer aan het achterwiel van van Uden terwijl Erwin Robins al als eerste was afgevlagd.

Tweede manche
De tweede manche begon met een superstart voor Vince, als tweede door de eerste bocht maar een bocht later al op kop. Ook nu zag het er wat gehaast uit en al trok hij een mooi gaatje, het foutje zag je aankomen. De baan was al een stuk meer los gereden maar overal zaten nog ijsplaten onder het losse zand, Vince ging weer onderuit en in z’n haast om aansluiting te behouden deed hij dat nog een keer. Dit keer was de achterstand te groot en meer dan een zesde plaats zat er niet meer in voor hem. Totaal was Erwin Robins eerste en Rob van Uden tweede, Vince was dan nog de derde op het podium. Het starten gaat goed, het rijden gaat goed, alleen dat vallen moet hij achterwege laten…